میزهای دلچسب !
نوبهار نیوز:ذکریا عباسی فرد - در علم فیزیک حالتی است که به آن “اینرسی” میگویند. اینرسی یعنی تمایل اجسام به حفظ وضعیت موجود؛ یعنی اجسام تمایلی به تغییر وضعیت ندارند و دوست دارند در همان حالت قبلی بمانند. این همان حالتی است که متأسفانه امروز در مدیران استان ما بهشدت یافت میشود. از هر دریچه و روزنهایی برای ابقاء خود اقدام میکنند، به هر دستآویزی دست میآویزند، شاید فرجی شود. یکی از عزیزان نماینده مجلس، چند روز قبل میگفت که یکی از رؤسای ادارات حوزهی انتخابیاش تاکنون بیش از ۲۰ نفر را واسطه قرار داده که کاری کند که ایشان سمتش را حفظ کند و بماند. روی سخنم با آقایان مسئولی است که طی این سالها مسئولیت داشتهاند.
دوستان، کمی با خود فکر کنید و سعی کنید با تغییرات بهوجود آمده سازگاری برقرار کرده و دل از این میز بکنید! این میز اگر ماندنی بود هیچگاه به شما نمیرسید، پس بهتر است به اصل گردش نخبگان احترام گذاشته و بیش از این بر ماندن پافشاری نکرده و باعث فرصتسوزی برای مردمی که داعیهی خدمت به ایشان را دارید نگردید! هرکاری اصولی دارد و مدیریت و مسئولیت نیز از این قاعده مستثنی نیست! پس به اصول اخلاقی پایبند بوده و نگذارید که عزت نفس و شعور انسانی شما برای ماندن در مسندی که طی این مدت تمام ایدههایتان را در آن اجرایی کردهاید و دیگر فکر جدیدی برای عرضه ندارید، زیر سؤال برود.
درست است که مسئولیت جذابیت دارد، شهرت دارد، قدرت دارد و … اما تا جایی که شخص را برای آن مسئولیت بخواهند نه اینکه برای گرفتن مسئولیت و یا ماندن در آن به هر ریسمانی آویزان شده یا صدها واسطه برای ماندن ردیف کند که بماند. مطمئن باشید با شرایطی که در دولت تدبیر و امید، برای مسئولیتها تعریف شده هیچگاه به افرادی که اعتقادی به برنامههای ارائه شده توسط دکتر روحانی نداشتهاند، مسئولیتی واگذار نمیشود. پس بهتر است با بزرگی و مناعت طبع و بدون مقاومت و کارشکنی خود را در معرض تغییر قرار داده و جای خود را به افراد شایستهای که توسط دولت تدبیر و امید معرفی میشود، بدهند و هزینه بر مردم صبور و از خود گذشته این مرز و بوم، علیالخصوص کرمانشاه قهرمان تحمیل نکنند.
در ضمن به دوستانی که برای آنان احترام زیادی قائلم، و طی این مدت، علی الخصوص، بعد از ۲۴ خرداد به طرز محیرالعقولی توسط جناب دمیاد منصوب شدهاند، یا جایگزین افرادی دیگر در سمتهای مختلف گشتهاند، یادآوری کنم که به این میز و صندلی عادت نکنند که همانا دولتشان دولت مستجعل است! و بایستی بدون دلبستگی به این مناصب هرچه زودتر و بر اساس اصل شایسته سالاری کار را به کاردان سپرده و امانت را به اهلش بسپارند، که متأسفانه این صندلیها چسبندگی فوقالعادهای دارند که در بیشتر مواقع برای جدایی از آن آسیبهای روحی جبران ناپذیری میبینند.
در هیچ جای دنیا اینگونه نیست که اشخاص برای ماندن در مسئولیتی هرکاری را انجام دهند. در اکثر کشورها زمانی که حزب یا تفکری با رأی مردم از قدرت کنار میرود افراد وابسته به آن تفکر که در انتخابات شکست خوردهاند و نتوانستهاند اعتماد مردم را برای ماندن در قدرت جلب کنند به اصل دموکراسی و گردش نخبگان احترام گذاشته و چون منافع ملی و کشورشان را نسبت به هرچیزی ارجح میدانند، پس از انتخابات استعفا میدهند تا دست دولتمردان جدید برای انتخاب مسئولین منطبق با تفکر دولت روی کار آمده باز بماند.
اما در ایران و بهخصوص کرمانشاه، با دگردیسی با سرعت نور، یا فرد تغییر عقیده میدهد یا هزاران بازی مختلف برای چسبیدن به میزی که پشت آن نشسته در میآورد؛ انگار که یا این منصب ارث پدریاش است یا با همان صندلی به دنیا آمده و فقط مرگ میتواند او و آن صندلی را از هم جدا کند. ماشاءالله برخی از مسئولین در کرمانشاه قدرت تطبیق بسیاری دارند؛ مثلاً در زمان دولت اصلاحات، اصلاحاتی بودند، در زمان دولت احمدینژاد، احمدینژادی دو آتشه بودند و اکنون از هر اعتدالگرایی، اعتدالگراتر شدهاند، که به این قدرت انطباق بایستی نمرهی بیست داد؛ و وضعیت امروز فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و … جامعه کرمانشاه وابسته به این مدیران بسیار منطبق با شرایط روز است!
مسئولان منصوبی از طرف دولتهای نهم و دهم، بگذارید قانون اینرسی فقط در مورد اجسام صدق کند و برای مسئولان، که مستأجران چند وقتهی مناصب و مسئولیتها هستند، خلافش عمل شود.
